Zakup nowego komputera spowodował to, że moim domu znajdują się dwa działające komputery, niestety łącze od anteny było jedno, więc tylko jeden komputer mógł być podłączony do Internetu. Oczywiście mógłbym ustanowić jeden komputer serwerem, ale mijałoby się to z celem, bo musiałby być włączony, gdy chciałbym skorzystać z Internetu z drugiego komputera. Rozwiązaniem był zakup routera z funkcją WISP (możliwość dzielenia łącza opartego na antenie). Zakupiłem Techniclana WAR-54GS. Miałem trochę z nim problemów, jednak one były z winy routera.

Słabsza karta radiowa w routerze

Okazało się, że router ma słabszą kartę radiową i tak moja radiówka pokazywała zasięg 25%, a router 10%, problemem było jednak to, że przy 10% router nie chciał się połączyć przez PPPoE. Trzeba było zmienić pozycję anteny (ponad 1 metr wyżej się znalazła) i teraz radiówka z komputera pokazywała zasięg 40%, a router 25%, co było wystarczające.

Zepsute firmware

Chciałem sobie zaktualizować firmware na najnowsze. Problem w tym, że zamiast ściągnąć dla Techniclana WAR-54GS ściągnąłem dla Techniclana WAR-54G i zainstalowałem, to go doprowadziło do stanu, w którym nie był użyteczny. Dobrze, że komuś chciało się stworzyć oprogramowanie do przywracania oryginalnego firmware, na stronie http://approsoftware.com/pl/podstrona-recovery.html jest napisane, jak przywrócić oprogramowanie. Zastosuję się do ich wskazówek, nie będę pisał jak przywrócić oryginalnego oprogramowanie, jedynie dodam, że przy Techniclanie WAR-54GS przy transmisji TFTP podpinamy do LAN3.

MTU

Maximum Transmission Unit (MTU) – rozmiar największego datagramu (w bajtach), który można przekazać przez warstwę protokołu komunikacyjnego. MTU zmniejsza się w celu uniknięcia fragmentacji. W moim routerze MTU było ustawione na 1496, a na moim Linuksie na 1500 i to powodowało, że żadne strony https, jabber - prawie wszystko z szyfrowaniem SSL nie chciało mi działać oraz ftp nie za bardzo działało. Metodą prób i błędów można dojść do optymalnego MTU. Początkowo ustawmy w routerze i komputerze MTU 1400 i sprawdźmy działanie stron https. Jeśli strony https działają to MTU zwiększamy o 20, jeśli nie to zmniejszamy o 20 i dalej sprawdzamy działanie stron https. U mnie optymalne MTU to 1480.

Zobacz komentarze

Człowiek robi męczące rzeczy z dwóch powodów. Pierwszy powód to czysta ciekawość, a drugi powód to konieczność. Otóż mój kolega posiada Windowsa i chce testować mój program do nauki słówek Konkord, też lubi tak jak uczyć się języków obcych. Niestety nigdy nic nie kompilowałem na Windowsie, musiałem opierać się na skromnych informacjach z Internetu, a najlepsze jest to, że nie było nic po polsku.

MinGW kontra Cygwin

Przechodząc do sedna sprawy, na moim Debianie kompiluję swój program gcc, gdy kiedyś na Windowsie pracowałem, programy kompilowałem MinGW dołączonym do środowiska developerskiego DevC++ (lecz wtedy nie wiedziałem, że używam jakiegoś MinGW). Lecz teraz wiedziałem, że chcą budować aplikację linuksową na Windowsa, mam dwie możliwości, albo zainstalować Cygwina - implementację standardu POSIX dla systemów z rodziny Windows, albo użyć kompilatora MinGW - gcc przeportowanego na systemy z rodziny Windows.

Cygwin zapewniał by mi to, że nie musiałbym zmieniać kodu programu, ani przekompilowywać zewnętrznych bibliotek, których w nim używam, lecz zmusiłbym również tym użytkowników do instalacji Cygwina, a oni raczej nie chcieli by instalować takiego kombajna dla jednego kilkudziesięcokilobajtowego (bez wkompilowanych bibliotek) programu.

MinGW tworzy mi program z rozszerzeniem .exe, który będzie działał na każdym Windowsie i będzie samowystarczalny. Jednak w tym wypadku będę musiał przekompilować biblioteki i je dołączyć do program i czasem zmienić kod programu.

Zdecydowałem się na drugie rozwiązanie, dużo czasu poświęciłem na wstępne przygotowywania, czyli na to, żeby zainstalować i skompilować to, co będzie mi potrzebne do skompilowania programu. Nie żebym aż tak długo się zastanawiał, lecz te pakiety trochę ważą.

Przeczytaj cały artykuł i zobacz komentarze

Pewnie artykuł się spodobał, ale mam kilka uwag, część jest w komentarzach innych użytkowników portalu. Po pierwsze lepiej stosować karteczkę, np. 10x10. Wtedy można stosować już jakąś lepszą metodą, kwadrat, prostokąt, lub kształt jakiejś literki, ruchy z szachów itd. Po drugie wygenerowane hasło pierwsze przepisywałbym z karteczki, a później nauczyłbym się na pamięć i karteczkę wywalił. A jeśli komuś już się nie chce tak strasznie wymyślać znaków, jakie mógłby wpisać na tą karteczkę, to proponuję skompilować to:

#include 
#include 
#include 

using namespace std;

char znak(int number) {	
	if(number > 25)return '0'+(number-26)%10;
	else return 'a'+number;
}

int main() {
	timeval t1;
	gettimeofday(&t1, NULL);
	srand(t1.tv_usec);
	for(int i = 0; i < 100; i++) {
		cout << znak(rand()%46) << " ";
		if((i+1)%10 == 0)cout << endl;
		gettimeofday(&t1, NULL);
		srand(t1.tv_usec);
	}
}

Zobacz komentarze

SaaS, czyli oprogramowanie jako usługa - internetowe serwisy takie jak desktopowe programy, np. Google Docs. Oznacza to, że nie mam dostępu do kodu programu, a nawet jakbym miał, to nie mógłbym go edytować, bo wpłynęłoby to na innych użytkowników. Nie widziałbym czy oprogramowanie mnie inwigiluje czy nie, wyobraźmy sobie, że wkracza ABW i każe zamieścić funkcję w edytorze tekstu (zmiana natychmiastowo objęła by wszystkich użytkowników), która będzie ich informowała czy ktoś wpisał np. "cenzura". Ze 100% pewnością mogę stwierdzić, że byłoby notowane, kto i kiedy używał programu.

Kolejną przeszkodą jest to, że byłaby pojemność dysku by się marnowała, a sieć byłaby strasznie obciążona, a dużych korzyści jak na razie z tego nie widać. Jedyną korzyścią może być to, że np. mając zainstalowany system pracujący jak przeglądarka i dane na serwerze nie byłoby dużej różnicy czy korzystalibyśmy z laptopa czy komputera stacjonarnego. Ale to zniknie, gdy upowszechni się IPv6. Wyobraźmy sobie, że mamy jakieś elektroniczne urządzenie, takie coś w rodzaju routera, które mogłoby uruchamiać inne urządzenia w całym mieszkaniu i byłoby z nimi połączone przez sieć. Jesteśmy w pociągu i chcemy uzyskać przez laptopa dostęp do danych na dysku naszego komputera. No to wpisujemy adres tego naszego routera w przeglądarce, wpisujemy hasło i nazwę użytkownika, włączamy nasz komputer, łączymy się za pomocą zdalnego pulpitu z naszym komputerem (gdy już się włączy), kopiujemy te dane, wyłączamy komputer. I po co nam w tym wypadku dane na jakimś zewnętrznym serwerze.

Zobacz komentarze

Gdy ktoś się zastanawia jak postawić stronę lub udostępniać usługi anonimowo w sieci Tor, tzw. „pedofilskiej cebulowej sieci”, to odpowiedź znajdzie poniżej. Sam z tego nie korzystam, bo nie jest mi to w tej chwili do niczego potrzebne, jednak instrukcja stworzona przy pocie mózgu, dzięki której można dostosować Apache do Tora, powinna się komuś przydać.

Przeczytaj cały artykuł i zobacz komentarze

Czy zastanawiałeś się kiedyś jak za pomocą prostych narzędzi zrobić skrypt, który będzie automatycznie robił codziennie kopię zapasową wybranych przez Ciebie folderów na dysku? Taki automat można zrobić z prostych narzędzi dostępnych w każdej dystrybucji linuksowej: Tara i Anacrona. Trochę poszukałem i znalazłem posta na debian.linux.pl, trochę dodałem od siebie i wyszedł mi dość prosty i użyteczny skrypt.

Przeczytaj cały artykuł i zobacz komentarze

Wiem, że nie każdemu przyda się informacja jak zdobyć własny adres IPv6, bo to co daje własny adres IPv6 oferuje już zewnętrzny adres IPv4 albo po prostu komuś wystarcza zwykły wewnętrzny adres IPv4. Jednak ja nie do tych osób kieruje ten post – kieruje go to osób, które nie wiedzą, co to jest IPv6 i do tych, którym nie udało się zdobyć zewnętrznego adres IP. Jednak zanim przejdziesz do odpowiedzi na tytułowe pytania, wypadałoby żebyś poznał trochę teorii.

Przeczytaj cały artykuł i zobacz komentarze

Czy zastanawiałeś się kiedyś, jak wpisać z klawiatury znaki: „, ”, —, ≠, π, §? Ja musiałem — dzięki Biblionetce, więc stworzyłem prawidziwy polski układ klawiatury. Dostałem tam recenzje do zwrotu, bo nie zawierała polskiego cudzysłowu, tylko angielski. Oczywiście można wstawiać znaki specjalne z menu w OpenOffice Writer lub Microsoft Office Word, jednak zawsze to będzie dłuższe niż wpisanie odpowiedniego znaku z klawiatury. Dodatkowe znaki uzyskałem, usuwając zduplikowane lub niepotrzebne znaki na klawiaturze, bo na co komu potrzebne są znaki run lub znak dolara pod dwoma skrótami.

Chcąc uzyskać dodatkowe znaki na klawiaturze, musiałem pobawić się konfiguracją odpowiednich plików serwera X-ów. Na mojej standardowej klawiaturze znalazłem miejsce na: '«', '»', 'ß' (niemieckie ess-zet), '¢' (cent), '€', '§', '©', '∞' (oznaczenie nieskończoności). '≠', 'ø', '–' (myślnik), 'æ', 'Æ', 'π' (pi), '‘', '‚', '’', '…', (wielokropek).

Szukając informacji o tym, jak się modyfikuje układ klawiatury, trafiłem na wpis „Uwaga joggerowi linuksiarze” na blogu „mrUwka okiem” oraz na wpis „Przypisywanie własnych znaków specjalnych (Unicode) do skrótów klawiaturowych” na stronie http://nerdblog.pl. Niestety nie spodobała mi się modyfikacja mrUwka, ale korzystając z jego patcha, wiki i komentarzy użytkowników na obu tych blogach udało mi się stworzyć układ, który będzie mi odpowiadał.

Opis modyfikacji układu:

Aby zmodyfikować układ klawiatury, ściągamy patch, a następnie wydajemy w katalogu, gdzie jest patch, jako root polecenie: patch /usr/share/X11/xkb/symbols/pl polski.patch, a później: setxkbmap. Jeszcze myślę nad dodaniem greckich alfa i beta oraz kilku innych. Musiałbym usunąć kilka innych znaków i mam już kandydatów. Później zajmę się porządkowaniem układu.

Zobacz komentarze

Miałem ostatnio malutki problem, dotyczył on brzydkich ostrzeżeń występujących przy starcie systemu. Nie usuwałem go, bo nie za bardzo miałem kiedy. Dzisiaj się za niego wziąłem. Ostrzeżenia wyglądały tak:

SYSFS{}= will be removed in a future udev version, please use ATTR{}= to match the event device, or ATTRS{}= to match a parent device, in /etc/udev/rules.d/56-hpmud_support.rules:10

BUS= will be removed in a future udev version, please use SUBSYSTEM= to match the event device, or SUBSYSTEMS= to match a parent device, in /etc/udev/rules.d/025_logitechmouse.rules:1

Trochę kombinowałem i jakoś to usunąłem, ale okazuje się, że niepotrzebnie, bo wystarczy wydać jako root polecenie: dpkg-reconfigure udev.

Zobacz komentarze

Podczas wprowadzenia zmian i testowania programu do nauki słówek wykryłem błąd, który nie był zwykłą literówką, lecz błędem w strukturze programu, pojawiającym się raz na ileś. Taki błąd jest najgorszy, bo trudno odgadnąć, dlaczego to program się wyspuje, jest trudny do uchwycenia. Z tym błędem wiązało się też, że rozwiązując go, musiałem stanąć przed dylematem, które rozwiązanie wybrać. Zaprezentuję przykład, gdzie będzie ten sam błąd

#include 
#include 
using namespace std;
int main() {
	vector elements;
	int **wsk_to_elements = new int*[10000];
	for(int i = 0; i < 10000; i++) {
		elements.push_back(i);
		wsk_to_elements[i] = &elements[i];
	}
	for(int i = 0; i < 10000; i++) {
		elements.push_back(i);
	}
	vector elements2;
	for(int i = 0; i < 100; i++) {
		elements2.push_back(i+10000);
	}
	for(int i = 0; i < 10000; i++) {
		cout << *wsk_to_elements[i] << endl;
	}
	return 0;
}

I właśnie taki błąd miałem w programie i miałem do wyboru kilka możliwości rozwiązania problemu: I. Posłużyć się iteratorami, ale w praktyce wyglądałoby to tak:

class SingleWord {
	//…
	vector::iterator something;
	//…
}
class Kurs {
	//…
	vector singleWords;
	//…

class SingleWord {
	//…
	unsigned int something; //numer słowa w vectorze
	//…
}
class Kurs {
	//…
	vector singleWords;
	//…

class SingleWord {
	//…
	SingleWord *something;
	//…
}
class Kurs {
	//…
	vector singleWords;
}

Wybrałem II rozwiązanie, lecz zaskutkowało to tym, że musiałem zmieniać działanie wielu funkcji. Przy okazji tych zmian, stwierdziłem, że gdy chcę odmówić prawa do zmieniania elementu, lepiej zwrócić "wskaźnik na stały element" niż "element", program będzie szybciej działał, ponieważ wskaźnik jest tylko 64 bitowy. Zmieniłem… lecz mocno się zdziwiłem, bo funkcja wygląda tak:

SingleWord const* Kurs::getSingleWord() {
	SingleWord const* something;	
	//…
	return something;
}

Kurs kurs;
//…
SingleWord sword = kurs.getSingleWord();
//…

Zobacz komentarze