Co może być takiego trudnego we włączeniu kompresji GZIP na stronie? Prawdopodobnie nic, jeśli ma się dostęp do pliku php.ini lub dyrektywy "php_value" w pliku .htaccess działają. Jednak na serwerze wirtualnym (w większości przypadków) takiej wygody nie mamy. A i żeby nie było nie chodzi mi tu o kompresje plików z końcówką .php, bo to się włącza kilkoma linijkami. Rzecz rozbija się o kompresję plików .css, .js, czyli plików nieprzetwarzanych przez interpreter php.
Ostatnio przez problem referencji w foreach i burzę mój blog był nieużywalny przez prawie pół dnia. Kod mojego CMS jest bardzo rozbudowany, więc uchwycenie tego błędu było bardzo trudne, lecz najgorsze chyba było to, że nawet bym tego nie podejrzewał o powodowanie się wysypywania kodu. To jest bardziej nieuchwytne niż niezaincjowawany wskaźnik w C++.
Benjamin Franklin powiedział, że tylko dwie rzeczy w życiu są pewne - śmierć i podatki. Z tym, że śmierci nie da się uniknąć i są dobre powody, żeby jej nie unikać. Podatki jednak są tworzone przez ludzi i sposób ich pobierania jest nigdy nie będzie doskonały, więc da się je legalnie ominąć, o czym wspomnę później. Są też dobre powody, dla których warto unikać podatków w krajach takich jak Polska tzn. w krajach z wysokim socjałem.
8 dni temu obchodziłem swoje 17 urodziny i świętowałem je na swój sposób. Nie chciałem przesiedzieć w domu i czekać na to, aż mi ktoś złoży życzenia. Chociaż i tak jestem mile zaskoczony, bo na te urodziny chociaż coś dostałem i to nie tylko od współmieszkających. Jednak najbardziej i tak jestem ucieszony ze swojego prezentu.
Ostatnio wyrzucałem gazety z mojego biurka i trafiłem na starego PCWorlda. Znalazłem w nim informacje o Wuali - grupowym wirtualnym dysku. Wuala udostępnia zarejestrowanemu użytkownikowi miejsce na wirtualnych dyska oraz umożliwia automatyczną synchronizację plików między komputerem użytkownika a jego wirtualnym dyskiem.
W podstawowej wersji mamy do dyspozycji 1G, ale dodatkowe miejsce i usługi (automatyczna kopia zapasowa, wersjonowanie plików) można zyskać stając się pro. Aby otrzymać taki status należy udostępniać swoje miejsce na dysku bądź kupić minimalnie 10 GB za 15€ za rok. Nie trzeba także się obawiać o bezpieczeństwo swoich danych, pliki jeszcze przed wysłaniem są szyfrowane 128-bitowym kluczem AES. Pewnie bym się nie skusił na skorzystanie z tego, gdybym nie przeczytał, że jest napisana w Javie i działa równie dobrze pod Linuksem jak pod Windowsem. A to, że nie jest ona OpenSource rekompensuje mi dostęp do swoich ważnych danych w każdym miejscu.
W czerwcu przeczytałem dużo grubszych książek, chyba ostatnie sensowne książki z tego działu w bibliotece, z którego przeważnie pożyczam. Aż dwie książki pożyczone odrzuciłem, jedną bo już czytałem, a drugą, bo słownictwo było w niej jak dla jakiegoś 13-latka. Postanowiłem się przenieść do innego działu i czytać jakieś bardziej wymagające pozycje, lepiej czytać książki, dla których jest się za młodym niż dla których jest się za starym. Ale wracając do czerwca, przeczytałem „Głębiej” i „Otchłan” z seri „Tunele” Rodericka Gordona & Briana Williamsa, „Złodziej Pioruna” z seri „Percy Jackson i bogowie olimpijscy” Ricka Riordana oraz „Ucieczka z Wichita Falls” Wiesława Wernica.
W końcu wziąłem się za kompilację kernela. Trochę czasu straciłem, bo kompilowałem aż trzy razy, ale rezultatem tego jest poradnik i kolejne doświadczenie. Jedak to nie było z nudów, w tym wypadku okoliczności mnie do tego zmusiły, a właściwe moduł nvidiafb.
***
Jak każdy Linuksowiec wie, względu ideologiczne nieraz należy odłożyć na bok, gdy chodzi o sprzęt, a właściwie sterowniki do niego. Chcąc grać w gry, które można nazwać grami XXI wieku, niestety jeszcze (niedługo się to zmieni) muszę używać zamkniętych sterowników od NVIDI. I właśnie w nowej wersji kernela debianowego domyślnie jest wkompilowany moduł nvidiafb (otwarty sterownik), który uniemożliwia zainstalowanie zamkniętego sterownika.
***
To była taka mała dygresja, ale wracając do tematu, musiałem przekompilować cały kernel. A jak już cały kernel, to wolałem sobie ściągnąć najnowszego, poradnik będzie pokazywał jak skompilować kernela 2.6.34 (kompilacja innych kerneli wygląda podobnie, jedynie zmieniamy numerki).
Ostatnio zacząłem ponownie pomyśleć o pozbyciu się kilku rzeczy, a że jest to pora wycieczek szkolnych, pomyślałem właśnie o niepotrzebnych pamiątkach z tych wycieczek. Nie dość, że nie spełniają swojej funkcji, to jeszcze zajmują niepotrzebne mniejsce.
Pamiątki z wycieczek
Przypominam sobie swoje pierwsze wycieczki i patrze na obecne wycieczki młodszych znajomych. Nie różnią się te wycieczki w ogóle, z tych wycieczek mamy tylko jakieś głupie ciupagi, domki, czaszki, słoniki, ramki na zdjęcia itd. itd. One nie przypominają tych wycieczek, nie przypominają tego, co na nich robiłem, z kim tam byłem i gdzie byłem. Przypominają one tylko o wyrzuceniu pieniędzy w błoto. Przez wszystkie wycieczki tych pieniędzy by się bardzo dużo naskładało, jeśli liczyć, że na każdej wycieczce traci się 50zł (optymistyczne założenie) to na 6 wycieczek wychodzi 300 zł. Za te pieniądze można kupić dziecku aparat. Aparat w lepszy sposób utrwali wycieczki i zrobi unikalne pamiątki, przy których miło będzie można spędzić czas na stare lata.
To jest co prawda krótki wpis na temat minimalizmu, ale przypominający, że w każdym aspekcie naszego życia należy szukać okazji do oszczędzania i usuwania niepotrzebnych rzeczy.
Jeśli masz ciekawe spostrzeżenia dotyczące minimalizmu możesz podzielić się nimi w komentarzu.
Dzisiaj Dzień Dziecka, a ja się meczę i piszę opisy książek. Nie odbiegając zbytnio od tematu, postanowiłem publikować opisy przeczytanych książek dokładnie 1 dnia każdego miesiąca. Od ostatniego wpisu o książkach przeczytałem „Wpadkę” i „Gangstera” Roberta Muchamore z serii „Cherub” oraz „Tunele” Rodericka Gordona i Briana Williamsa.
Odkąd trafiłem na blogi o samodoskonaleniu, rozwoju osobistym, czuję, że moja życie zyskuje na świeżości i na jakości. Kiedyś marnotrawiłem dużo czasu na czynności, które do niczego nie były mi potrzebne albo na to, co mnie nie zbliżało do moich celów. Teraz jestem bardziej zorganizowany, lecz to nie znaczy, że popadłem w rutynę zaplanowanych codziennych działań. W tym wpisie zamierzam napisać o tym, co warto wcielić w swoje życie.
